Historia naszej parafii

Akt lokacyjny Korzennej króla Kazimierza Wielkiego pochodzi z roku 1348, wieś pochodzenia rycerskiego, pierwsza wzmianka z roku 1350.

Pierwszy kościół parafialny był konstrukcji drewnianej pod wezwaniem 11 Tysięcy dziewic.

W latach 1565 – 1618 był pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela.

W latach 1570 – 1607 został zamieniony przez Korzeńskich na zbór protestancki.

W latach 1618 – 1952 pod wezwaniem św. Urszuli.

W dniu 29 X 1952 roku kościół spalił się wraz ze słynącymi łaskami obrazem Matki Bożej.

Nowy kościół budowany był w latach 1957-1960 wg projektu architekta Prota Komornickiego, pod kierunkiem budowniczych Czesława Boratyńskiego oraz Józefa Kmaka. Kościół o cechach neobarokowych, wybudowany z cegły przy użyciu kamienia oraz żelbetu, pokryty dachówką którą potem zamieniono na blachę miedzianą . Na zewnątrz po bokach głównego korpusu otwarte podcienia na kamiennych filarach nawiązują do sobótek z poprzedniego. Na wieży hełm baniasty z latarnią kształtu barokowego . Część polichromii wewnątrz została wykonana w technice sgraffita przez Stanisława Szmuca w 1970 r. Ściana główna w prezbiterium z krzyżem mozaiką i sceną pasyjną wg. projektu Mieczysława Stobierskiego, wykonał Józef Wesołowski. Tabernakulum metalowe projektu tego samego autora.

Kościół poświęcony został w 1961 roku, konsekrowany przez biskupa Jerzego Ablewicza 18 lipca 1971 roku pod wezwaniem Matki Bożej Szkaplerznej.

Ostatni gruntowny remont kościoła i nowy wystrój wnętrza wykonano w latach 2014 – 2020. Projekt i wykonanie wystroju wnętrza – Justyna Szeliga.